دختر هزاره

ببار !

dookhtareh-hazarah — Thu, 12 Nov 2009 13:42:18 GMT

مدت هاست که ننوشتم از خودم از روز هایم از کنکاش های خودم با خودم . وقتی نمی نویسم خودم را گم می کنم همین طور دقیقه هایم را که نمی دانم مرا به تو نزدیک میکنند یا دور. سرم خیلی شلوغ پلوغ است . برای اولین بار است که اینقدر خوب از جان مایه گذاشتن را می فهمم . شب ها وقتی می خوابم که همه خوابند ، صبح ها وقتی بیدار می شوم که همه خوابند . هر روز صبح وقتی می روم که خورشید تازه قصد آمدن کرده . کوچه ها خلوت است و اما سرد . به ایستگاه میرسم ... اتوبوس از دور می آید ، می ایستد و مرا با خود می برد ... نگاهشان می کنم چهره هایشان آشناست هر روز می بینمشان . این روز ها خسته می شوم ان هم زیاد . اما دوستدارم روزهایم را با تمام استرس هایش با تمام خستگی ها و دیوانه بازی هایم ... از ته دل می خندم و از ته دل هم گریه می کنم . به آن صبح زود فکر می کنم به ایستگاه به آن دختر که حرف هایش بریده بریده بود از ترس ، رنگش پریده بود و غیر عادی می لرزید به آن مرد که داشت می دوید، فرارمی کرد. لباس کارش تنش بود و ظرف غذا به دست ، سنش زیاد بود و هموطن مثل آن دختر که جای دخترش بود ... قلبم درد گرفت خواستم فریاد بزنم اما چه فایده ؟ به فردا فکر می کنم وبه کار هایی که انتظارم را می کشند به فردایی که روزی آرزویش را می کردم و به نظرم چقدر دور و محال می آمد و حال چقدر نزدیک است ...

بی تاب بارانم .... !

ببار

چیز های زیادی ست که از خدایت می خواهم ...

کسی که مردِ این راهِ کسی غیر از تو و من نیست !

dookhtareh-hazarah — Sat, 31 Oct 2009 14:14:49 GMT

نگو می ترسی از فردا
نگو آینده روشن نیست
کسی که مردِ این راهِ
کسی غیر از تو و من نیست

از اون حسی که می ترسی
تو آیندت نشونی نیست
به فکر پر کشیدن باش
زمین خوردن جوونی نیست

من و تو باید تو این راه رد خورشیدُ بگیریم
پای این خونه بمونیم پای این خونه بمیریم

چشاتُ رو خودت وا کن
جوونی فصل آغازه
جوون دریای امیدِ
جوون رویاشو می سازه

چشاتُ رو خودت وا کن
تو رو چشم جهان جاتِ
قدم وردار میبینی
یه دنیا زیر پاهاته

88/8/8

dookhtareh-hazarah — Fri, 30 Oct 2009 18:20:18 GMT

عیدتان مبارک !

از قبل تر ها همیشه دوست داشتم ۸/۸/۸۸ روزی فراموش نشدی

در تاریخ زندگیم باشد . ۸/۸/۸۸ باران هم بارید ... !

و خیلی اتفاق های دیگر !

برایتان در زندگی چیز هایی را خواهانم که

از داشتن آن احساس خوشبختی و لذت کنید .

بخند !

dookhtareh-hazarah — Fri, 18 Sep 2009 11:43:55 GMT

نه تنها زمانی که سرحالی

که اخم ها و پریشانی هایت را هم دوست دارم !

اما خنده هایت چیز دیگریست !

وقتی می خندی ...

بی هوش می شوم !

ترسیده ام ...

dookhtareh-hazarah — Fri, 18 Sep 2009 11:31:18 GMT

حرف هایم را به دل نگیر !

می دانم که می دانی هیچ کدامشان واقعیت ندارد ، از سر ترس است .

مواظبم باش

من ترسیده ام ... خیلی زیاد !

نمی خواهی آرامم کنی ...

بک یا الله !

dookhtareh-hazarah — Mon, 14 Sep 2009 12:16:18 GMT

مرا ببخش

التماست می کنم

از برای همه ی کارهایی که نباید می کردم ... به خاطر تمامی لغزش هایم !

قسمت می دهم

قصه ام را از نو بنویس ... !

التماست می کنم

باورم نیست خدا را !

dookhtareh-hazarah — Sun, 30 Aug 2009 13:17:18 GMT

کـــــاش می شد امشب آبســتـــن شــعری باشـم

و من ازشــوق سـرودن تا صـبح

دیــــده بر هم ننـهم

باورم نیست خــــدا را

که توانم بســـرایم شعری

با تو هر مسئله ای آســــان است

تو کمک باش به مــــن !

* * * * * * * * * * * * * *

تا آن زمان که مــن و تـــو مـــا می شویم

به تو قـــول می دهم

در قلــب من

تنها جا برای یکــی است و بس !

دیوانه ی تو ام

ای بهــتــرین من !

* * * * * * * * * * * * * *

بیـن من و تـو فاصـله بسـیار شــده

باور تو هم برایم سخت دشوار شده

اصــل موضـوع ولـی ایـن هـا نیـست

دلم از جای دگر سخت غم دار شده

* * * * * * * * * * * * * *

لبخند می زنم ... !

dookhtareh-hazarah — Thu, 27 Aug 2009 18:24:18 GMT

حالم خوب است . درگیرم ، درگیر جنگیدن با خود ه خودم .این روز ها چیز هایی را

تجربه می کنم که برایم تازگی دارند.چیزهایی می شوند باورهایم که روزی با آنها

در ستیز بودم . کارهایی را میکنم که اولین بار است و بلد نیستم .اما می خواهم

یاد بگیرم ، یاد بگیرم و بشوند جزئی از زندگیم .

اما یک خواهش ...

ترس دارم از لغزیدن !

تو مرا هیچ وقت تنها مگذار ...!

قصه ی غم را و شب را

dookhtareh-hazarah — Sun, 23 Aug 2009 09:14:18 GMT

شب است و غم گرفته چار سویم بیا ای دوست تو بنشین روبرویم

بیا تا قصه ی غم را و شب را

اگر خوابت نمی یاید بگویم ....

pic

خــــــــوش حــــــــــالم !

dookhtareh-hazarah — Tue, 11 Aug 2009 16:56:18 GMT

خـیــلــی زیــــــــــــــاد !

پ.ن : هر چه بیشتر می گذرد به من بیشتر ثابت می شود

که تصادفی تمام مسیری که آمده بودم

کامــــــلا درســـت بــــــود !