و برای من زندگی یعنی لحظه ای در غوغه بودن 

 دیدن رودخانه ی آن و تا زانو در آن فرو رفتن

بعد از ظهری را در بند امیر بودن

به بامیان رفتن و از نزدیک لمس کردنش

و یک صبح زود در پغمان

رفتن به جاغوری و روز ها در انجا ماندن

از هوایش تنفس کردن

و قدم زدن در خاک میهنت

و دیدن نم نم باران وطنت

و خیس شدن زیر آن باران

و ساعت ها انتظار

برای دیدن طلوع و غروب خورشید آن

رفتن به مزار و یک دل سیر گریه کردن

و مزارت در جاغوری بودن

و ...